stavroΔεν θα μπορούσα να ξεκινήσω αυτή την κατηγορία χωρίς να αναρτήσω πρώτα από όλα, κείμενο του Κορνήλιου Καστοριάδη. «Τα Σταυροδρόμια του Λαβυρίνθου» είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του και το κείμενο που ακολουθεί είναι μέρος του προλόγου :

«Μέσα στον κόσμο της ζωής μπορούμε να ρωτήσουμε , και να ρωτάμε γιατί…; ή τι είναι…; Η απάντηση είναι πολλές φορές αβέβαιη . Τι είναι αυτό το λευκό αντικείμενο εκεί κάτω ; Είναι ο γιος του Κλέωνος , λέει ο Αριστοτέλης , «…τούτω δε [το λευκό αντικείμενο] συμβέβηκεν υιώ Κλέωνος είναι».(Αριστοτέλης , Περί ψυχής , ΙΙΙ , 1,425α, 26-27). Δεν ρωτάμε όμως αυτό που ρωτάει ο Αριστοτέλης : τι είναι οράν , τι είναι αυτό που βλέπουμε , τι είναι αυτός που βλέπει ; Ακόμα λιγότερο ρωτάμε : τι είναι αυτό το ίδιο το ερώτημα και το ερώτημα εν γένει ;

Συνέχεια