«Αθήνα . Σύνταγμα . 25 Μαΐου 2020 . Ώρα 20:00 . Όλα είναι έτοιμα για να αρχίσει η συνέλευση . Κόσμος πάει και έρχεται . Άνθρωποι συζητούν μεταξύ τους για το αποτέλεσμα της συνέλευσης . Τι θα αποφασίσουν άραγε ; Υπάρχει γενικά μια ανησυχία . Την τελευταία φορά αργήσαμε πολύ να αποφασίσουμε , γιατί υπήρχαν πολλές προτάσεις για το ίδιο πρόβλημα , και τελικά πάρθηκε απόφαση που στην πορεία αποδείχθηκε λανθασμένη . Τουλάχιστον μπορέσαμε και την αλλάξαμε εγκαίρως . Δεν ξέρω και αν είναι όλοι εδώ . Νομίζω πως έχει καθυστερήσει η αντιπροσωπεία της συνέλευσης του Ανατολικού Τομέα . Αυτοί πάντα αργοπορημένοι φτάνουν σχεδόν σε όλες τις συνελεύσεις . Μάλλον καθυστερούν γιατί δεν έχουν έγκαιρα τα αποτελέσματα από τις ψηφοφορίες των τοπικών συνελεύσεων του τομέα τους . Είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να το δούμε . Υπάρχουν λέει κάποιοι που δεν δίνουν το παρόν , και δημιουργείται πρόβλημα στην ψηφοφορία . Α! Να , ήρθαν επιτέλους , σε λίγο αρχίζουμε . «

Τίποτε φυσικά από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια . Είναι όμως ένα όνειρο που έχω , από τη στιγμή που κατάλαβα τί σημαίνει «Αυτονομία» . Την Τετάρτη έγινε μία καλή , πιστεύω , αρχή . Υπήρχαν τόσοι πολλοί άνθρωποι , χωρίς ούτε μία κομματική σημαία . Αυτό για μένα έχει τη μεγαλύτερη σημασία αυτή τη στιγμή . Δεν άκουσα κανένα σύνθημα που να με παραπέμπει σε κάποια κομματική γραμμή . Μήπως αρχίσαμε , έστω και αργά , να καταλαβαίνουμε την αποτυχία του πολιτικού συστήματος , όπως είναι δομημένο εδώ και αιώνες ; Μήπως είδαμε πως η πελατειακή σχέση δεν οδηγεί πουθενά ; Καταλάβαμε πως οι κομματικές γραμμές εγκλωβίζουν ή περιορίζουν την άποψη ; Άρχισε ίσως να γίνεται αντιληπτό το ότι η πολιτική δεν είναι ούτε επάγγελμα αλλά ούτε επιστήμη για λίγους , αλλά είναι πρώτα απ’ όλα γνώμη. Γνώμη που ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράσει , χωρίς περιορισμούς και λογοκρισία και κυρίως να την εκφράσει ισότιμα με τους υπόλοιπους , ακόμα και αν είναι εντελώς λανθασμένη . Θα είναι μία γνώμη δική του και όχι επιβεβλημένη από άλλους , και αν είναι λανθασμένη θα διδαχθεί από το λάθος του και δεν θα το επαναλάβει  .

Ίσως να μου απαντήσετε πως βιάζομαι . Μπορεί και να βιάζομαι . Η «επανάσταση»   όπως πολλοί είπαν , δεν γίνεται με μπύρα , καλαμάκι και fredo από τα «Everest». Δεν μπορεί να κατεβαίνεις στο δρόμο ανοργάνωτος . Άντε και κατέβηκες , και τι έγινε ; Πρέπει να ομολογήσω πως και εγώ , ένα διπλό epresso το ήπια καθισμένος στα «Everest» και παρακολουθώντας τους υπόλοιπους που πηγαινοέρχονταν και φώναζαν. Όμως δεν είμαι πλέον και τόσο σίγουρος πως η επανάσταση δεν θα ξεκινήσει από τα «Everest» (τρίτη φορά που το γράφω , θα νομίζεται πως κάνω διαφήμιση), αφού συνήθως οι επαναστάσεις ξεκινούν ή τουλάχιστον ξεκινούσαν και αποφασίζονταν μέσα σε καπηλειά , ταβέρνες , pubs , ή γαλλικά cafe . Τι σημαίνει «επανάσταση» ; Εμφύλιος και αιματοχυσία ; Όχι .

Επανάσταση είναι μία αλλαγή κάποιων κεντρικών θεσμών της κοινωνίας , μέσα από πρακτικές της ίδιας της κοινωνίας . Ρητός μετασχηματισμός της , σε μικρό χρονικό διάστημα . Η είσοδος ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας σε φάση πολιτικής δραστηριότητας , δηλαδή σε φάση αμφισβήτησης της καθεστηκυίας πολιτικής και κατόπιν θέσμισης καινούργιων πρακτικών . Όταν συναντά αντίσταση από παλιούς θεσμούς της κατεστημένης εξουσίας , η κοινωνία τους επιτίθεται με στόχο την ανατροπή και την κατάργηση ή την αλλαγή τους , και πολλές φορές καταφέρνει και την κατάργηση της ίδιας της εξουσίας . Η οποιαδήποτε μορφή επανάστασης δεν μπορεί ποτέ να είναι αποκομμένη από τη γενικότερη κοινωνική δραστηριότητα , με πρώτο λόγο σε αυτό που αποκαλούμε καθημερινότητα . Το καθημερινό είναι η εργασία , οι συνθήκες της , το ωράριο , και γενικά ο ασταμάτητος αγώνας της παραγωγής. Καθημερινότητα όμως είναι και το σπίτι μας , η γειτονιά μας , οι φίλοι μας , η σύντροφός μας κλπ. Όλες οι λεγόμενες δευτερεύουσες πλευρές της ζωής , που είναι παραμελημένες από εκείνους των οποίων το μυαλό είναι κατηλημένο από «πολιτικά» γεγονότα , διεθνής κρίσεις και απεργίες . Άλλωστε όπως έλεγε και ο Ντε Μπορ «οι επαναστάσεις ή θα είναι γιορτές ή δεν θα είναι τίποτα , επειδή η ζωή που προαναγγέλλουν θα δημιουργηθεί και αυτή κάτω από το έμβλημα της γιορτής» . Όταν θέλει ο αστυνομικός να με χτυπήσει θα του πετάξω ότι έχω πάνω μου εκείνη τη στιγμή. Μπορεί να κρατώ ένα capuccino, ένα διπλόπιτο με τζατζίκι , ένα burger με διπλό μπέικον , ή μία μολότοφ με V Power Racing , δεν έχει και τόση σημασία . Σημασία έχει να βρω το θάρρος να αντισταθώ .

Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως καλώς ή κακώς η επαναστατική δραστηριότητα δεν είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των επαναστατών μαχητών γιατί δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τύπος επαναστατικής δραστηριότητας . Στη σημερινή κοινωνία υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος από δυνητικά επαναστατικές δραστηριότητες . Η δραστηριότητα των μαχητών που οργανώνονται σε μία επαναστατική οργάνωση , και καλά κάνουν , είναι ένας από τους φορείς μιας πολύμορφης μάχης που όμως , δεν έχει κανένα προνόμιο . Ο επαναστατικός φορέας υπάρχει για να μας δείχνει το δρόμο , αλλά , είναι ένα μικρό κομμάτι ενός ιστορικού κινήματος που οφείλει να τον ξεπερνάει, και μερικές φορές τα καταφέρνει .

Αν είναι να γίνει «επανάσταση» , δεν με πειράζει καθόλου να ξεκινήσει από ένα οποιοδήποτε «σκυλάδικο» της εθνικής οδού . Ίσα – ίσα που εκεί πολλές φορές βρίσκεις τους αληθινούς επαναστάτες , που δεν γνωρίζουν από ιδεολογίες και θεωρίες , δεν τους νοιάζει ποιος κάθετε στο τραπέζι τους , αρκεί να είναι «μάγκας» , να έχει αυτό που εμείς οι Έλληνες λέμε «μπέσα» .

Θα δούμε…

Advertisements