Φυσικά και δεν έχουμε δημοκρατία . Δεν υπάρχει πιστεύω κανείς που να πιστεύει το αντίθετο . Το καθεστώς που έχουμε είναι «η δημοκρατική νομιμοποίηση μιας φιλελεύθερης ολιγαρχίας»(Καστοριάδης)  , αλλά όσο να πεις υπάρχουν έστω και τυπικά κάποια κομμάτια του διαδικαστικού που θυμίζουν δημοκρατία . Όχι !!Πρέπει και αυτά να τα κάνουμε στην άκρη , αν θέλουμε να πάρουμε τη δόση μας . Την οικονομική δόση μας εννοείται , γιατί δόσεις από ξύλο και ψέμματα , ε , δόξα το θεό , δεν παραπονιέμαι , δεν είμαι αχάριστος .

Οι κατέχοντες την εξουσία , έχουν αναφερθεί πολλές φορές στη λέξη «πόλεμος». «Έχουμε πόλεμο με τις αγορές» , «ζούμε τις μέρες ενός οικονομικού πολέμου» , είπε και ο «σύντροφος»  Βενιζέλος πρόσφατα . Καλά ,αφού έχουμε πόλεμο , δεν γνωρίζουν ότι είναι υποχρεωμένοι να συναινέσουν υπέρ του ενός ; Είναι εδώ και χίλια περίπου χρόνια γνωστό πως η δημοκρατία δεν έχει καμία σχέση με τον πόλεμο . Ο πόλεμος απαιτεί την αυστηρή υπακοή , άρα την μερική ή ολική αναστολή της οποιαδήποτε δημοκρατικής συμμετοχής . Πάντοτε σε καιρό πολέμου , η δημοκρατική αρχή οφείλει να ενδίδει σε μία αρχή καθαρά δεσποτική , που πάει να πει πως όλοι πρέπει να υπακούν άνευ όρων στον ηγέτη .

Μέχρι πριν μερικά χρόνια , ας πούμε …εκατό , η αναστολή αυτή παρουσιαζόταν συνήθως προσωρινά , καθώς ο πόλεμος ήταν μία έκτακτη περίσταση . Σήμερα ο πόλεμος είναι μία μόνιμη κατάσταση , στην προσπάθεια του νεοφιλελευθερισμού να επιβάλει δια της βίας τον λεγόμενο «αρπακτικό καπιταλισμό» , άρα και η αναστολή της δημοκρατίας είναι πλέον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση . Πρέπει να γίνει επιτέλους αντιληπτό από όλους μας πως η σημερινή παγκόσμια κατάσταση πολέμου , αναγκάζει όλα τα έθνη-κράτη , ακόμα και τα πιο «δημοκρατικά» , λέμε τώρα , να γίνονται αυταρχικά και ολοκληρωτικά . Η δημοκρατία για την οποία τόσο πολύ κόπτονται τα κόμματα της αντιπολίτευσης , είναι στην πραγματικότητα αδύνατη . Αν πίστευαν σε αυτή , θα έπρεπε από την πρώτη μέρα ψήφισης του μνημονίου , να έχουν αποχωρήσει από τη βουλή , ως ένδειξη διαμαρτυρίας σε μία κυβέρνηση που «αποφασίζει και διατάζει» .

Η όποια συναίνεση επιτευχθεί υπό την απειλή του διλήμματος «συναίνεση ή χρεωκοπία» , αποσκοπεί και μόνο στην πιστοποίηση του γκρεμίσματος μπροστά στα μάτια μας , μιας ακόμα κοινωνικής κατάκτησης . Με αρωγούς τα τηλεοπτικά κυρίως ΜΜΕ , θα υπάρξει πάλι μία πλύση εγκεφάλου που μοναδικό στόχο θα έχει να μας δείξει πάλι τον «μονόδρομο» , όπως ακριβώς και δύο περίπου χρόνια πριν με την είσοδό μας στο μηχανισμό στήριξης και στο ΔΝΤ . Δεν υπάρχει κανένα δίλημμα , γιατί όλα είναι προ αποφασισμένα . Μας τα σερβίρουν απλώς σιγά- σιγά για να μην υπάρξει καμία ισχυρή αντίσταση .

Η δουλειά των κυρίαρχων είναι να κυριαρχούν , το ερώτημα είναι γιατί οι κυριαρχούμενοι τους ανέχονται ; Μήπως πρέπει να πάρουμε καμιά τέντα ή καμιά σκηνή και να κατηφορίσουμε σιγά-σιγά προς το Σύνταγμα; Με το πάσο μας , δε βιαζόμαστε , μην αγχωθούμε κιόλας !

Advertisements