Ο «πολίτης» για τον οποίο θέλω να γράψω εδώ , ακούγοντας Al Di Meola , είναι στην πραγματικότητα μία παράλογη μίμηση μιας παράλογης ζωής . Είναι μία επινοητική παράσταση του τίποτα , επιδέξια όμως να ξεγελάει για μία ώρα την πλήξη , μέσα από τον αντικατοπτρισμό αυτής της πλήξης , βλέποντας κάθε βράδυ τις ειδήσεις των οκτώ . Μέσα από τις μυθοπλασίες και το υπερθέαμα των ειδήσεων , το μόνο που καταφέρνει είναι να αναλώνεται άσκοπα συσσωρεύοντας εικόνες που παρασύρονται από τον χρόνο .

Αποδέχονται τον όρο «πολίτης» , χωρίς να γνωρίζουν στην πραγματικότητα τί σημαίνει , αφού αν το γνώριζαν δεν θα επέτρεπαν ποτέ σε άλλους να διαχειρίζονται τις υποθέσεις τους στο όνομά τους , μέσω της περίφημης αντιπροσώπευσης . Η κυβέρνηση τους αποκαλεί «πολίτες» , προκειμένου να μην τους λέει πως είναι ένας συρφετός ματαιόδοξων , πάντα ενθουσιώδης, πάντα απογοητευμένος από τα καμώματα του αφέντη του , και κυρίως δίχως γούστο . Είναι όμως πάντα έτοιμος να ρίξει την έγκρισή του στην κάλπη , γιατί θέλει να εγκρίνει κάτι για το οποίο δεν γνωρίζει απολύτως τίποτε , δεν το έχει ποτέ διαβάσει , αλλά το αποκαλεί «κυβερνητικό πρόγραμμα» . Πολύ χειρότερα δε , στηρίζει με τις πρακτικές του κάτι που ονομάζει «πολιτικό σύστημα» , αλλά πάλι ρε γαμώτο δεν ξέρει τι ακριβώς είναι .

Με το σκεπτικό αυτό νομίζει πως αλλάζοντας τους αφέντες του , θα αλλάξει και η ζωή του . Αλήθεια , διακατέχεται από μία τεράστια σε βλακεία ,  ιδιοτελή ευπιστία . Δεν γνωρίζει το στοιχειώδες αξίωμα που λέει πως από σταθερή αιτία δεν προκύπτει ποτέ μεταβλητό αποτέλεσμα . Το θέμα δεν είναι να αλλάξεις αφέντη , αλλά να τον καταργήσεις τελείως!! Κι όμως : υπάρχουν ακόμα πάρα πολλοί «ειδικευμένοι δούλοι» , που στηρίζουν τις προσπάθειες των αφεντικών τους . Ο απλός κόσμος τους αποκαλεί «κομματόσκυλα» . Αυτοί εκλέγουν κυβερνήσεις υποστηρίζοντας μία «αλήθεια» που ποτέ δεν έχει αποδειχθεί στην πράξη : η ζωή τους θα αλλάξει!!Δεν πειράζει που δεν αλλάζει ποτέ , δεν έχει σημασία , αρκεί που το κόμμα τους , τους θεωρεί «πολίτες» και τους επιτρέπει να ελπίζουν , πετώντας τους κανένα κομμάτι κρέας που και που .

Η διανοητική σκλαβιά του «πολίτη» της εποχής , αποκαλεί ορθό λόγο ή υποχρεωτική πορεία , οτιδήποτε περιγράφει τον δουλικό της χαρακτήρα . Ταυτίζεται τόσο με τα γελοία δόγματα και διλήμματα των πατρόνων της , ώστε όχι μόνο δεν τα γνωρίζει αλλά ούτε και τα αναγνωρίζει .

Θα δούμε…

Advertisements